Wist je dat :
  • Chinezen altijd een thee drinkbeker bij zich hebben met thee erin (meestal koud) en men overal de hele dag thee drinkt
     
  • Ze in China en Tibet enorm harde bedden hebben
     
  • Je veel toeterende Chinezen/Tibetanen hebt
     
  • Alles wat je in de supermarkt koopt over datum is
     
  • De mensen daar veel slurpen, boeren, rochelen  en smakken
     
  • Het toilet vaak een gat in de grond is
     
  • Schapen, Yaks, koeien, honden  en paarden voornamelijk los op de weg  lopen
     
  • Tibetanen altijd vriendelijk zijn en je alles willen geven
     
  • Je in Tibet alles met de klok mee moet doen
     
  • Tibet onvoorstelbaar mooi en uitgestrekt is
     
  • De matras "Om Mani Padme Hum" zeer belangrijk is en staat voor liefde en toewijding
     
  • Draaien, draaien, draaien centraal staat in Tibet; the circel of life
     
  • Een tent opzetten voor Tibetanen erg lastig is, ook al heb je nog zo'n goede tent.
     
  • Er schaarste in (warm) water is en je heel blij kan zijn met een warme douche na 6 dagen
Reisverslag ::

Sichuan - 四川

Dag 1 & 2

Vliegtuig Regen

 

12 & 13 oktober 2008

Van Maarssen Naar Chengdu
Hoogte -1 m Hoogte 500 m
Het begin van onze reis naar China, Tibet en Nepal! De vlucht duurde 9 uur en 45 minuten en verliep vlekkeloos. Bij aankomst in Chengdu worden we netjes opgewacht door Eva. Een hele vriendelijke dame uit Tibet die ons heel enthousiast welkom heet. Met een busje worden we naar ons hotel gebracht "Shufeng Garden" in het Tibetaanse gedeelte van Chengdu. Eva wilde ons direct allerlei excursies aansmeren, eh..verkopen, maar we besloten het een beetje rustig aan te doen aangezien we de afgelopen tijd al druk genoeg zijn geweest en we liever even op ons gemak de sfeer proeven en rondkijken. Na een uurtje op bed zijn we met de kaart op stap gegaan en in de buurt troffen we een leuk klein (toeristisch) buurtje aan waar we de traditionele theehuizen zagen en hier even een kopje Chinese jasmijn thee hebben gedronken. Je merkt dat ze geen westerlingen gewend zijn, want we zijn toch wel een beetje een bezienswaardigheid met blond haar en oranje kleren.
Aan het eind van de middag proberen we met de kaart een restaurant uit de Lonely Planet te vinden. Na lang lopen zijn we op de plek waar het moet zijn, maar...geen restaurant wat erop lijkt. Het valt ons op dat de Chinezen wel behulpzaam proberen te zijn, maar we begrijpen ze maar slecht en andersom ook. Uiteindelijk proberen we in een klein straatje het local food uit de provincie Sichuan. We waren al gewaarschuwd, maar jeetje...nu lijfelijk ondervonden, wat is dat eten HEET! En tja, aangezien je van de menukaart niet veel wijzer wordt, kies je maar wat. En toch, op de andere tafels ziet het er beter uit..wat zouden zij toch bestellen?? Een sociaal gebeuren is het in ieder geval. Nu met de taxi weer in het hotel aangekomen, even douchen, relaxen, lezen en dan lekker ons bedje in! Morgen Panda's kijken en vroeg op!
 

Dag 3

Auto Te voet Hotel Bewolkt

 

14 oktober 2008

Van Chengdu Naar -
Hoogte 500 m Hoogte -
Dat meen je niet! 1e vakantiedag en de wekker op 6 uur...veel te vroeg! Maar wel een leuk uitje naar de Panda's voor de boeg. Eerst nog even geprobeerd een ontbijt te scoren dat was niet zo moeilijk, want dat kon gewoon bij het hotel. De hoop op een toastje was snel vervlogen, er stond rijst en mie klaar met warme groenten, koekjes, cakejes en watermeloen. Oh en..niet te vergeten; warme appelsap (of zoiets). Duss..dat was wel even wennen, maar je moet toch wat eten. Het busje stond netjes klaar en we werden iets buiten Chengdu gebracht. Daar lag ineens een heel park waar ongeveer 65 panda's (relatief) vrij rondlopen. Het instituut zorgt voor de panda's en fokt baby panda's door kunstmatige inseminatie, aangezien de panda anders uitsterft. We hebben heel veel panda's gezien, van klein tot groot, jong en oud. Wat een schatjes! Helaas had het instituut zich toch ook over gegeven aan het binnenhalen van geld door aan te bieden dat je op de foto kan met panda; wat een circus. We hebben ook nog de Red Panda gezien naast de Giant Panda, die was toch een stuk minder leuk. Op de weg terug werden we bij een tempel afgezet. De Wenshu tempel was wel leuk om te zien, maar niet heel bijzonder. We waren op stap met Hanneke en Axel die we ontmoet hadden in het panda park. Het grappige was dat Axel Business Project leider is bij Essent en Sjoerd die kende via mail! In het park probeerden we het getipte vegetarian restaurant wat niet zo'n groot succes bleek te zijn. We hebben nog steeds heel veel moeite iets fatsoenlijks te kiezen op de menu kaart. We namen afscheid en gingen door naar Tanfu Square met fonteinen en een lelijk beeld van Mao. Vervolgens naar Renmin park waar we in een theehuis na de lange wandeling even neerstreken. Wel apart al die theedrinkende chinezen met thermoskannen op tafel druk aan het kaarten. Na een dutje op bed in ons hotel gingen we op zoek naar even iets ' normaals' te eten. Rara...wie kwamen we tegen (met hetzelfde idee)? Hanneke en Axel. We schoven aan en dronken gezellig een biertje mee met hamburger en friet. Na 2 dagen niet veel eten was het een verademing, smaakte heerlijk! Een paar biertjes later, wederom afscheid en ploften we uitgeput op bed. Veel te laat natuurlijk.
 

Dag 4

Auto Vliegtuig Hotel Bewolkt

 

15 oktober 2008

Van Chengdu Naar Jiuzhaigou
Hoogte 500 m Hoogte 3000 m
Hoe naÔef kun je zijn? Aankomen op 3500 meter in een polo zonder jas... Weer een vroege ochtend. Om 6.30 werden we opgehaald door de chauffeur van de travel agent voor onze vlucht naar Songpan. Het half uur dat we in de rij stonden om in te checken hebben we onze ogen uitgekeken over het incheck proces van de chinezen. Blijft apart volk. De vlucht duurde 45 minuten en bracht ons tussen besneeuwde bergtoppen. Iets wat we totaal niet verwacht hadden. Toen we dachten dat het vliegtuig wel erg laag over de bossen ging vliegen, was daar ineens een landingsbaan. Boven op de berg lag een vliegveld! Brrr, was dat even koud na 25 graden in Chengdu. Onze gids Condor en de chauffeur stonden netjes op ons te wachten. We daalden af voor een lokaal ontbijt; soep met noedels en schapenvlees. Smaakte prima! Gegeten in een tentje waar je anders nooit naar binnen was gegaan. Vervolgens reden we door naar Songpan. Hier checkte we in bij een super sfeervol hotel. Na overleg met de gids bleek dat ze Jiuzhaigou uit het reisschema hadden gehaald, omdat Xiahe we open was voor kleine groepen toeristen. Dit was niet volgens afspraak en gelijk werd door de gids gebeld met de agent. De uitkomst was dat we wel naar Jiuzhaigou National Park zouden gaan en gelijk weer uit zouden checken bij het hotel in Songpan. We kregen nog wel een kleine toer door dit leuke dorpje en vervolgde onze weg door de bergen naar Jiuzhaigou. Hier checkte we in en liepen samen met Condor door dit ui de grond gestampte dorpje met hotels. De gids vertelde over de Tibetaanse gebruiken en gebedsvlaggen. Op de terugweg aten we opnieuw noedels. Terug bij de receptie probeerden we met tekeningen uit te leggen dat we geen warm water hadden. Uiteindelijk begrepen we dat er alleen warm water was tussen bepaalde tijden in de ochtend en avond. Morgen weer vroeg op voor hopelijk weer een schitterende dag!
 

Dag 5

Te voet Hotel Zonnig

 

16 oktober 2008

Van Jiuzhaigou Naar -
Hoogte 3000 m Hoogte -
In de oorspronkelijke route was dit park niet opgenomen, maar doordat Xiahe nog dicht was moesten we uitwijken. Passaat kwam met een alternatief waarbij wij na het zien van de foto's absoluut niet begrepen waarom dit er niet al bij zat in het 1e voorstel. We gaan uiteindelijk toch naar Xiahe en we bezochten het park. Van tevoren lezen we dat het enorm toeristisch is en erg druk, maar dat je je daardoor niet moet laten tegenhouden. Het park is Unesco erfgoed en dus net op tijd gered voordat Chinese houthakkers ermee aan de slag gingen. Het park heeft 118 aaneengesloten meren variŽrend in grootte. Het water is glashelder door het kalksteen en algen veroorzaken een schitterende turquoize kleur. Op het park rijden pendelbussen ook wel 'green buses' (aan de bussen is werkelijk niks groens, behalve de kleur) genoemd. Deze bussen brengen je naar alle verschillen uitkijkpunten. De bus brengt ons eerst helemaal naar het eindpunt, want het leek ons handiger eerst ver weg te starten. Het park bevat meer dan 100 km aan wandel trails! Boven aangekomen moesten de sjawls en handschoenen te voorschijn gehaald worden, want het vroor nog. We waren dan ook wel weer op 3500 meter hoogte. Hele stukken zijn we naar beneden gelopen, langs watervallen en de mooiste meren, echt schitterend! Wat een mooie kleuren in het water maar ook in de bomen. Maar goed dat we voldoende geheugenkaartjes bij ons hebben.Na een lang stuk lopen begonnen we wel weer trek te krijgen, het was inmiddels lunchtijd en al die tijd hebben liepen we op een appel, banaan en stukje ontbijtkoek (chinees ontbijt beviel ons niet zo). Maar in geen velden of wegen iets wat op een eettentje lijkt te bekennen. Het water begon ook al op te raken. Uiteindelijk om half 2 bereikten we de splitsing en daar konden we gelukkig wat te eten en water kopen. We vervolgden de weg naar beneden en komen bij wederom een super mooie waterval. Om 16 uur moesten we weer beneden zijn, want daar wachtte de gids en chauffeur op ons. Toch jammer, want we hadden best nog een dagje rond willen wandelen in het park, we hebben namelijk de linkerkant nog niet gezien. Na een middagdutje hebben we zojuist lekker gegeten (ja, ja, je leest het goed LEKKER!)en pakken we nu vast de spulletjes voor morgen in. Morgen hebben we een lange rit voor de boeg naar Xiahe. Dit schijnt 12 uur rijden te zijn. Nu eerst even lekker relaxen, misschien nog even douchen, dat kan pas vanaf 9 uur. En dan morgen weer vroeg op!
PS. We hebben echt zo'n geluk gehad met het weer vandaag! Uit de zon waren de meren en bomen toch wat minder mooi. Boffen dus!

Gansu - 甘肃
 

Dag 6

Auto Hotel Bewolkt

 

17 oktober 2008

Van Jiuzhaigou Naar Xiahe
Hoogte 3000 m Hoogte 2900 m
Voor ons vertrek uit Nederland waren we nog in de veronderstelling dat Xiahe gesloten zou zijn door de opstand van de Tibetaanse monniken. De Chinese regering laat dan geen toeristen meer toe. Alleen de rit al hadden we niet willen missen. Opnieuw stond de wekker erg vroeg. Met gebrek aan warm water zaten we om 7 uur in de auto richting Xiahe. Het eerste stuk van de rit was bekend en sloten we af met hetzelfde ontbijt als woensdag na onze aankomst in Jiuzhaigou: noedels met schapenvlees. Daarna bracht de route ons al snel over een prima weg de hoogte in. We passeerden de 3800 meter grens en bleven continu boven de 3000 meter rijden. Het uitgestrekte landschap met zijn graslanden en bergtoppen was prachtig. Constant moest de chauffeur hard remmen voor Yaks en schapen op de weg. De kuddes werden gedreven door mooi geklede Tibetanen op paarden. Rond 13 uur stopten we voor de lunch en maakte we kennis met het 'gat in de grond toilet'. Hier zullen we aan moeten gaan wennen vrezen we.... Na de lunch reden we verder over een onverharde weg. We werden echt alle kanten opgeslingerd! Na 10 km werd de weg 'beter', maar zat nog steeds vol gaten. De chauffeur had de vaart erin zitten dus opnieuw werden we regelmatig door de auto gestuiterd. De uitzichten bleven prachtig. Hierdoor viel de rit van 10 uur best mee. We hebben genoten en lekker naar onze Ipods geluisterd. Om 17 uur kwamen we aan in het sfeervol ogende Xiahe. Overal gebeurde wat. We checkten in bij het Overseas Tibetan Hotel en liepen een stukje door de hoofdstraat. We aten een overheerlijk Nomad pizza (van ei en groenten) bij het Nomad Restaurant wat verder gevuld was met monniken. Nu gaan we lekker een warme douche nemen. Morgen staat een bezoek aan ťťn van de meest belangrijke Tibetaanse kloosters op het programma. We zijn benieuwd!
 

Dag 7

Te voet Hotel Regen

 

18 oktober 2008

Van Xiahe Naar -
Hoogte 2900 m Hoogte -
Zowaar konden we vandaag lekker uitslapen! Na de gebruikelijke banaan en appel met een stukje (oud) brood, gingen we om 10 uur op pad met onze gids. We zouden een bezoek brengen aan het Labrang Monastery, wat heel bijzonder scheen te zijn. Nou, dat was het! Als eerste had het vanochtend gesneeuwd (inmiddels natte sneeuw geworden) en was er een aparte mysterieuze sfeer op straat. De bergen half in de sneeuw, mist...regen. We kregen een rondleiding van een monnik die goed Engels sprak. Hij liet ons allerlei delen zien van het klooster, want de Monastery beslaat een heel gebied. Zo heeft het alleen al 6 instituten (colleges) zoals Astrologie, Recht en Medicijnen en herbergt het momenteel 1200 monniken (voorheen 4000!). Het was erg bijzonder om de sfeer te proeven, biddende monniken te zien en de rituelen mee te maken, met name in de tempel zelf. Binnenin de tempel was het met ontzettend veel zorg aangekleed, je weet niet wat je ziet. Overal kleden, doeken, vlaggen vol kleuren, kaarsjes van Yakboter (stinkt), tekeningen, boeddha's, offers en foto's van Pincha Lama's. De uitleg erbij is wel wat moeilijk te volgen door de Engelse uitspraak en de vele wetenswaardigheden van het geloof. We waren allebei erg onder de indruk van de Monastery en vonden het erg bijzonder dit gezien te hebben. Na de rondleiding zijn we terug gegaan naar 'het centrum' pleintje bij ons hotel om te lunchen: pancakes! Dat smaakte wel even goed na alle rijst. Om 14 uur gingen we met onze gids de Kora (pilgrim path) van 3 km om de Monastery lopen. Hier loop je langs 1174 prayer wheels! Deze moeten blijven draaien als je er langs loopt en je moet langs allemaal. En dit allemaal met de klok mee. In de prayer wheels zitten gebeden uit de Soutra (bijbel voor Tibetanen). We maakten ook nog een uitstapje naar 'the Nunnery' (het nonnen klooster) en bekeken daar nog een tempel. In de middag terug bij het hotel was onze was nog niet klaar en maakten we een praatje met 2 Nederlanders en 2 New Yorkers. We bleven aan de praat over beide ervaringen en besloten even gezamenlijk het avondeten te doen bij Nomad Restaurant aan de overkant. Een IsraŽliŽr schoof ook aan, hij was komen lopen vanuit GeorgiŽ!! Toch wel weer moe van alle indrukken gingen we vroeg weer naar het hotel, met name ook vanwege de kou. Verwarming kennen ze niet echt, en in de hotels gaat die pas in de winter aan, als het echt koud is. Wij zijn benieuwd hoe koud dat dan is. Morgen rijden we naar Tongren.
 

Dag 8

Auto Hotel Bewolkt

 

19 oktober 2008

Van Xiahe Naar Tongren
Hoogte 2900 m Hoogte 2900 m
Na een warme douche verlieten we Xiahe en gingen op weg naar Tongren. Al snel werden we aangehouden door politie voor een 'license check' van de driver. Alles was goed. De weg was verder erg mooi. We stopten op het hoogste punt van een berg voor een photo stop van het prachtige uitzicht en de gebedsvlaggen. De locals vonden dit een minder goed idee en eiste geld. Na ze 10 Yuan betaald te hebben reden we door en bleven genieten van het uitgestrekte grasland, de besneeuwde bergen en later het rotsachtige uitzicht. We stopten vlak voor Tongren bij het Wutun Si klooster. Hier nodigde een Engels sprekende monnik ons uit om de huizen van de locals te bezoeken. Tevens keken we hier naar Tibetaanse Art. Vervolgens bezochten we het museum van Shenmideregong waar we de beste Tibetaanse kunst hebben gezien. Het schilderen van de doeken kost 1 tot 2 jaar! (afhankelijk van de grootte en kwaliteit). De rest van de dag zijn we zonder succes op zoek geweest naar een kunstwerk. In het hotel maken we gebruik van gratis internet en in het restaurant eten we de lokale specialiteit, prima te eten! Morgen naar Xining.
 

Dag 9

Auto Trein Zonnig

 

20 oktober 2008

Van Tongren Naar Xining
Hoogte 2900 m Hoogte 2200 m
Vanochtend hervatte we om 9 uur onze zoektocht naar een mooi kunstwerk. We reden terug naar het eerder bezochte klooster en zochten de monnik van gisteren op en vroegen hem waar we paintings konden kopen. Hij nam ons wederom naar het huis en we bezochten de kamer met ontzettend veel schilderijen. Na kritisch alles bekeken te hebben bleven er een aantal over die we mooi vonden. Na overleg vonden we beiden 1 eruit springen en deze hebben we gekocht van de monnik. Hij was zelf de maker ervan en wij maakten natuurlijk iemand erg blij met een grote som geld voor de begrippen hier. Dat mag ook wel nadat hij hier 3 maanden aan heeft gewerkt! Het gaf ons ook een goed gevoel dat het geld rechtstreeks naar degene gaat die het gemaakt heeft zonder tussenkomst van anderen. Met een tevreden gevoel vertrokken we naar Xining. Dit zou 4 uur rijden zijn. Onderweg reden we door een rotsachtig gebergte wat al een beetje op woestijnkleur begon te lijken. Geen graslanden meer dus, wel de Yellow River. Toen we in Xining aan kwamen moesten we eerst op jacht naar de treinkaartjes: BELANGRIJK! We wachtten en ondertussen bestelden we (Condor) een lunch die goed smaakte. We moesten nog wel even verkassen van het onderste restaurant naar die erboven omdat ze alleen maar 'beef in stomach' hadden... leek ons niet zo heel lekker... De man met onze treinkaartjes kwam, terwijl wij nog even de laatste boodschappen deden voor in de trein. Na aandachtig bestuderen van de kaartjes werden we er niet wijzer van. Het was allemaal in Chinees. Onze gids zei dat het de goede kaartjes waren en dat het prijsverschil ontstond door onderbed/middenbed. Om 20.30 zou de trein vertrekken, om 17.00 reden we al naar het station. De gids en chauffeur wilden ons al afzetten. Wij kregen wat onenigheid met ze aangezien wij van mening waren dat ze ons netjes de juiste trein moesten wijzen aangezien alles in het Chinees is.
De chauffeur wilde duidelijk eerder weg omdat hij terug moest naar Xiahe. Uiteindelijk kwamen we er met de gids uit dat hij ons eerst wees waar we moesten zijn. Hij regelde een Chinese agent voor ons die meteen onze permit kritisch bekeek. Gelukkig was alles goed. We aten nog wat smakeloze noedels, maar wat wil je voor 80 cent. Daarna met alle bagage naar het station. We namen afscheid van de gids en chauffeur, gaven hen fooi en bleven achter in een volle wachtruimte met Tibetanen, Chinezen, moslims en 2 westerlingen...die weer eens volop aangestaard werden, geen foto's deze keer. We moesten nog 2 uur wachten. Ondertussen dan nog maar een keer naar het toilet, onvoorstelbaar hoe anders dat daar is. Een rijtje halve muurtjes waarachter je je behoeften kunt doen, in een goot waaronder het water stroomt en de behoeftes van anderen. Wat een stank! Toen het tijd was om in te checken stond er netjes een Chinees klaar om ons naar de trein te brengen. Toen we onze 'hard sleeper' cabin gevonden hadden stonden er 2 Chinezen netjes op om plaats te maken en hielpen ons met de tassen. Dat viel niet tegen, ze zien er schoon, netjes en aardig uit. Inmiddels is de trein gaan rijden, is het donker en zitten er helaas wel luidruchtige Chinezen naast ons. Morgen zullen we zien hoe het er bij daglicht uitziet. We gaan nu genieten van onze thee uit plastic flesjes, want geen plek in China zonder heet water en dus thee. Wij hadden alleen even niet aan een beker gedacht. Een echte Chinees heeft die altijd bij zich en het was het eerste waar ze zich druk om maakten toen ze in de trein kwamen. Nu maar even wat lezen.
 

Dag 10

Trein Hotel Zonnig

 

21 oktober 2008

Van Xining Naar Lhasa
Hoogte 2200 m Hoogte 3600 m
Jahoor! Hoe krijgen we het voor elkaar! Wij hebben het geluk de enige 2 Chinezen in de trein als roomies te hebben die hun neus netjes in een zakdoekje snuiten en niet snurken.
De treinreis verloopt comfortabel, de bedden zijn schoon en oordopjes helpen een hoop. Toch wel wat onrustig geslapen door heen en weer gewiebel en harde bedden. Wij vinden het wel erg vreemd dat niemand in de hele trein Engels spreekt en je handen en voeten moet gebruiken om te communiceren. Overdag rijden we door de mooiste landschappen. Na woestijn met sneeuw worden het uitgestrekte vlaktes met bergen en sneeuw. Heel divers toch nog wel. Ook zien we beestjes; een soort wilde ezeltjes, antilopes, vogels en Yaks. Op de meest verlaten plekken komen we, en daar wonen dan gewoon mensen! Ongelooflijk! Op het hoogste punt is het schitterend (5092 meter), helaas mogen we er niet uit! Dat viel een beetje tegen, we hadden anders verwacht van de Chinezen. We lezen veel en luisteren muziek. We vinden dit allebei een hele relaxte manier van reizen en zoveel kilometers in relatief korte tijd. Daarnaast is het beter voor acclimatiseren.
We zijn nu echt in Tibet! Een droom die uitkomt, we zijn zo benieuwd! Om 22.30 arriveren we in Lhasa. Hopelijk staat er iemand om ons naar het hotel te brengen.

Lhasa - 拉萨
 

Dag 11

Te voet Hotel Zonnig

 

22 oktober 2008

Van Lhasa Naar -
Hoogte 3600 m Hoogte -
De trein vanuit Xining naar Lhasa kwam een half uurtje eerder aan. Onze gids 'Dawa' en chauffeur stonden al te wachten. Ze brachten ons naar het hotel. We reden naar het Potala Palace by night. Onderweg zagen we heel veel militairen en zelfs twee tanks! De situatie na de protesten in maart is nog steeds niet rustig. Tevens verbazen we ons over hoe westers Lhasa oogt. In het hotel worden we erg vriendelijk ontvangen en krijgen we een prima kamer met heet water. Een kan warm water staat klaar voor je thee. We gaan lekker slapen. De dag beginnen we met een heerlijk westers ontbijt: yoghurt met muesli en fruit, daarbij toast met pindakaas. Toch even erg lekker na al die noedels. We lopen richting Potala Palace om het ticket voor morgen te reserveren. Onderweg stoppen we bij allerlei shops. Na de foto-shoot bij Potala Palace lopen we richting Barkhor Square. Opnieuw zien we veel militairen. Barkhor Square, wat voor de Jokhang ligt, staat vol met kraampjes. Dit voor de Tibetanen belangrijke plein is door de chinezen 'gemoderniseerd'. We kopen sjaals voor Marja, Ingrid en Sanne. Daarna lopen we de Kora om de Jokhang. We zien niks anders dan kraampjes en shops met alles wat een toerist nodig heeft. Heel anders dan Xiahe. Na de kora gaan we terug naar het hotel en eten daar een pannenkoek en lezen in ons boek op het zonnige dakterras. Aan het einde van de middag shoppen we een nieuwe dagrugzak, handschoenen en een windstopper voor Sanne. 's Avonds eten we een Yak burger (mmm lekker!) en lasagne in het restaurantje bij het hotel. De rest van de avond lezen we lekker. Morgen gaan we de Jokhang tempel in en bezoeken we het Potala Palace.
 

Dag 12

Te voet Hotel Bewolkt

 

23 oktober 2008

Van Lhasa Naar -
Hoogte 3600 m Hoogte -
Deze keer moesten we weer eens vroeg op, omdat we vroeg bij de Jokhang tempel moesten zijn. 's Middags zijn de verschillende chapels dicht en om 11.10 moesten we kaartjes ophalen bij Potala Palace. We ontbeten weer heerlijk bij Namtso en gingen op weg naar de tempel. Daar aangekomen was het een stuk drukker dan gisteren! Dat komt omdat alle pilgrims in de ochtend gaan. De Jokhang tempel is voor de Tibetanen een van de belangrijkste tempels in Tibet. Indrukwekkend om te zien hoe deze mensen het geloof nastreven. Ze komen van heinde en ver, zijn erg arm, trekken hun mooiste kleren aan voor hier en geven hun enige geld aan het geloof. De tempel was wederom erg mooi van binnen met alle verschillende buddha beelden, schilderingen en versiersels. Overal branden yakboter kaarsjes. Deze blijven branden doordat alle pilgrims deze continu aanvullen met boter. Verder is het geloof voor ons maar lastig te begrijpen. Het boeddhisme is erg omvangrijk en als je daar niet mee opgegroeid bent is dat niet 'even' te doorgronden. Later zitten we even op het pleintje en zijn we weer een hele bezienswaardigheid. We kopen nog een extra sjaal voor Elma. We vervolgen onze tocht naar Potala Palace en kopen het kaartje op de gereserveerde tijd. Dan begint de grote klim naar boven. Heel veel trappen en dat op 3600 meter! Het uitzicht is vervolgens wel schitterend over de stad heen met daarachter de bergen en strakblauwe lucht. Het paleis is ook erg indrukwekkend met alle tronen van de verschillende Dalai Lama's. Toch heerst er een smet op het geheel aangezien de chinezen het geheel hebben over genomen en er een soort museum van hebben gemaakt met hoge entree kosten en chinese tour guides. De chinezen verdienen hier dus nu goud geld aan terwijl pelgrims het bijna niet kunnen betalen om naar binnen te gaan.
's Middags lunchen we lekker bij Dunya, we eten Dunya special soup met heerlijk brood en cheese momo's. Na de boodschappen doen we even een middagdutje, aangezien we 's nachts niet zo best slapen. Nu eten en dan onze tas pakken!
 

Dag 13

Auto Hotel Bewolkt

 

24 oktober 2008

Van Lhasa Naar Nangartse
Hoogte 3600 m Hoogte 4400 m
Na een heerlijk ontbijt met yoghurt, fruit en muesli stond de jeep/landcruiser iets later dan gepland toch klaar. Ze hadden wat moeite om alle spullen erin te krijgen! Hadden we eerst de veronderstelling dat we met een chauffeur en gids op pad zouden gaan, bleek ineens dat er ook een kok bij moest in de auto! Haha, dat werd heel knus! We reden 160 km naar Nangartse over een pas met schitterend uitzicht. Af en toe stopten we voor een foto. Uiteindelijk kregen we het Yamdrok-tso meer te zien en dat was echt onvoorstelbaar mooi!! Wat een kleur en uitgestrektheid! Met de witte bergen erachter was het plaatje helemaal compleet. In Nangartse aangekomen was het eerst lunchtijd en checkten we in in het hotel. Helaas, geen stromend water, op verzoek kon je een thermoskan met warm water krijgen. In de middag maakten we een wandeling net buiten het plaatsje. Erg mooi. 's Avonds hadden we op dezelfde plek avondeten, weer fried rice maar dat was prima. Aangezien we toch wel merkten dat we ineens op grote hoogte waren gingen we vroeg naar de kamer om wat te lezen en te rusten. Even snel een handwasje en het bedje in! Eindelijk een twijfelaar die groot genoeg was voor ons beiden :-)

Yamdrok Tso Trekking - 羊卓雍錯
 

Dag 14

Te voet Tent Zonnig

 

25 oktober 2008

Van Nangartse Naar Dumo Tso - 1st camp
Hoogte 4400 m Hoogte 4500 m
Na een ontbijt van omelet en brood en wederom een handwas vertrokken we bepakt en bezakt voor onze eerste trekking dag! Het was heerlijk zonnig met strakblauwe lucht, beter kan niet. Met voldoende water bij ons liepen we vanuit het dorpje naar het Dumo-tso meer. Dit was wel een stukje lopen natuurlijk, uiteindelijk 2,5 uur. Onderweg waren we enorm onder de indruk van de schitterende natuur, de bergen, het grasland, de dieren, alles! Ondanks dat we ons natuurlijk niet zo snel verplaatsten en het dezelfde bergen bleven, zag het er steeds weer anders uit. De stilte was heerlijk, wat een rust en schoonheid. Onderweg kwamen we heel af en toe wat locals tegen. Die waren ontzettend vriendelijk en roepen je allemaal wat toe. We zijn nog steeds een enorme bezienswaardigheid. Vlak voor de lunch zijn we ook nog op bezoek bij een boeren familie. Als je ziet hoe die mensen leven, met heel weinig...toch lachen de Tibetanen altijd en zullen ze je altijd iets aanbieden. Voor de lunch treffen we onze chauffeur en kok die alles uitgesteld hadden en een heerlijke lunch bereid hadden met slechts 1 pan! Het smaakte ons er goed. We hadden een korte pauze om onze benen toch wat rust te geven en gingen verder op pad. De middag liepen we langs het meer. Onvoorstelbaar mooi! Heerlijk om zo buiten te zijn, lekker van de natuur te genieten, de stilte en natuurlijk van elkaar. Tussendoor babbelen we wat met de gids die ons veel vertelt over Tibet en de gebruiken. Erg interessant. We lopen nog 2 uur en dan komen we bij onze 1e campsite aan. De kooktent is opgezet en ook onze tent. We ploffen neer op een matrasje en genieten van een kopje thee. Daarna wassen we onszelf met wat water en nemen we een kijkje bij het meer. En dan te bedenken dat als we morgen wakker worden dit ook ons uitzicht is! Wow! Er is hier niets, geen mensen (behalve een verdwaalde nomade), geen bereik, NIKS! Heerlijk... Onze kok is alweer druk bezig met het eten, het zonnetje daalt alweer. We zullen zien hoe koud het dan wordt..en of we voldoende voorbereid zijn. Het schijnt hier kouder te zijn dan in het Himalaya gedeelte....
 

Dag 15

Te voet Tent Bewolkt

 

26 oktober 2008

Van Dumo Tso - 1st camp Naar Dumo Tso - 2th camp
Hoogte 4500 m Hoogte 4500 m
Na een nachtje geslapen te hebben in de kou op 4500 meter in een klein tentje aan de rand van het Dumo-Tso meer, werden we om 7.30 door onze kok gewekt met een kopje thee. Hoe luxe kun je het hebben! Met 2 slaapzakken en thermo ondergoed hadden we best een koud nachtje gehad. In de flesjes water zat ijs, zo koud was het dus geweest. Onze vingers vroren er bijna vanaf. Als ontbijt hadden we brood met pindakaas, pasta en een eitje! Mmm! Om 9.15 vertrokken met de 2e wandeling om het meer. Wederom schitterende uitzichten over het meer  en de besneeuwde bergtoppen. Langzaam warmde we een beetje op. Om 11 uur stopte voor een kop koffie en een appel. Ondanks dat we steeds langs hetzelfde meer liepen en naar dezelfde bergtoppen keken bleef het steeds weer indrukwekkend en leverde het iedere keer nieuwe plaatjes op. Rond 13 uur bereikte we de lunchplek. De kok had heerlijke pasta voor ons gemaakt. Na een uurtje uitgerust te hebben, begonnen we aan onze eerste bergpas, 'a small one'. Voor Sjoerd was het behoorlijk afzien, maar we hebben relatief makkelijk de top bereikt. Morgen nog drie passen.... We daalden af door een schitterende bergkloof en de besneeuwde bergtoppen kwamen weer in beeld. Vervolgens liepen we door een vallei naar de campsite aan de rand van het meer. De driver en kok hadden de tenten weer opgezet. We zaten dichtbij een dorpje en het halve dorp kwam even een kijkje nemen wat in de tent zich afspeelde, haha. We mochten een foto maken van de 'old man' en probeerden de gesprekken te volgen. De kok is alweer heerlijk aan het koken en wij gaan ons wederom opmaken voor een koud nachtje, maar dat is  het waard! Nu even een boekje lezen.
 

Dag 16

Te voet Hotel Sneeuw

 

27 oktober 2008

Van Dumo Tso - 2th camp Naar Nangartse
Hoogte 4500 m Hoogte 4400 m
Wat het verslag van de vorige dag nog niet vertelt is dat het oude man terugkwam met een groot houten apparaat.....daar kwam onze vuurdoop aan...om yak thee mee te maken! Nou, een hele happening. De oude man (70) zou wel even laten zien hoe dat moest. Met heel veel kracht werd alles in het apparaat door elkaar gemengd. Vervolgens zaten heel veel mannen met open mond gespannen te kijken wat wij van het resultaat vonden. Wij vonden het natuurlijk smerig, alhoewel we erger hadden verwacht, de hele tent moest erg hard lachen. Het bleef de hele avond nog een komen en gaan. Uiteindelijk gingen we ons tentje in om weer een koude nacht te trotseren, we stonden vol in de wind aan het meer. De kou viel op zich uiteindelijk wel mee, maar...de volgende ochtend werden we wakker in 10 cm sneeuw! Het koepeltentje hield het maar net...en tja...dan is het wel even afzien, want dan is het toilet in de sneeuw wel erg koud aan je billen! Daarnaast kon zo ongeveer iedereen binnen 1 km afstand je zien zitten op zo'n open vlakte. We kregen weer een stevig en goed ontbijt met veel eieren (een of andere Nederlandse toerist heeft hen wijsgemaakt dat we in Nederland 4 eieren als ontbijt eten!) naast al het brood wat ook nog eens klaargezet werd. En ze blijven maar volhouden dat je goed moet eten op hoogte. Na het ontbijt was er even overleg met de gids aangezien we niet de geplande route konden nemen over de pass. Dit zou te gevaarlijk zijn in de sneeuw want we kunnen niet zien waar we lopen. Dus gingen we de weg terug die we gekomen waren. Het eerste stuk de pas terug van gisteren. Na ongeveer 1 uur lopen in de koude wind en sneeuw kwam de jeep langs. De gids stelde weer voor om een stukje met de jeep te gaan en dan over de weg verder te lopen in plaats van het gebergte. Aangezien wij afgingen op zijn ervaring stapten we in de jeep. Dat was wel een erg gaaf, maar ook spannend ritje! Gelukkig kon de landcruiser heel veel aan. Over beekjes, door de sneeuw, terwijl we de weg amper zagen, scherpe haarspeldbochten...pfff...gelukkig leek de chauffeur wel ervaren te zijn hiermee en deed hij het uiterst beheerst. Maar uiteindelijk verliep alles prima en konden we starten waar we de vorige nacht geslapen hadden. De wind bleef vol aanhouden, maar we wilden toch gewoon de 3e trekkingsdag afmaken. Het meer zag er nu heel anders uit met alles onder gesneeuwd. Voor de lunch weken we uit naar de boer die we eerder bezocht hadden. Alles werd opgeruimd en netjes klaargezet voor ons. De mensen hebben niks maar doen alles om het je naar je zin te maken...dat blijft erg bijzonder.
Na de lunch trotseerden we wederom de sneeuw. Dit 2e stuk was een stuk pittiger aangezien we over de vlakte vol de wind van voren en opzij hadden. Het leek wel storm! Op dat moment was het voor ons wel even doorbikkelen, gelukkig sliepen we die nacht in het hotel aangezien onze gids, kok en chauffeur er niets voor voelden de tenten weer op te zetten in de sneeuw(volgens ons hadden ze het ook erg koud gehad) en stuurden ze er erg op aan om in het hotel de trekking af te ronden. Zo werd er dus nog 'gewoon' in het halletje van het hotel gekookt voor ons en aten we dit op in hun kamer (de hele hal en kamers stonden blauw en wij  hadden alles uitgestald in onze kamer om te drogen). De kok maakte volgens mij alles op wat hij nog had, want weer was het eten voor minstens 4 personen. Na wat gelezen te hebben trokken we de deken weer over ons heen en hoopten we op een goed nachtje slaap. Waarschijnlijk slapen we niet zo goed door de hoogte en de harde bedden, dat went ook echt niet! Morgen vertrekken we naar Gyantse. Het sneeuwt nog steeds!! (en er staat buiten al de hele tijd een koetje te loeien onder ons raam die in de sneeuw aan een kar gebonden staat...)

Friendship Highway - 江孜县
 

Dag 17

Auto Te voet Hotel Bewolkt

 

28 oktober 2008

Van Nangartse Naar Gyantse
Hoogte 4400 m Hoogte 3980 m
Om 7.30 werden we gewekt door Dawa voor onze 'morning tea'. We stonden allebei erg slaperig op (niet zo goed geslapen) en pakte onze tassen weer in. Om 8.30 werd ons ontbijt op de kamer geserveerd, wat een luxe haha! Nadat we afsscheid hadden genomen van de kok (we krijgen een nieuwe voor de everest trekking) begon onze rit naar Gyantse over de Southern Friendship Highway. Het had nog flink gesneeuwd vannacht dus de weg was nog helemaal wit. Aan de sporen was duidelijk te zien dat pas ťťn auto ons voor was geweest. Toen het ook nog begon te ijzelen vroegen we ons stiekem toch af of dit heel verantwoord zou zijn. De chauffeur reed erg voorzichtig en de landcruiser had erg goede grip op de besneeuwde weg. De besneeuwde bergen een graslanden leverden schitterende plaatjes op. Als eerste moesten we de Karo-La pass over (4960 meter), wat een prachtig uitzicht! We stopte vervolgens bij de besneeuwde gletsjer en daalde daarna weer af. We rede door een prachtige vallei en kwamen door allerlei nomaden dorpjes, De weg werd beter en de sneeuw minder. Na nog een paar foto's te hebben gemaakt van een stuwmeer, kwamen we rond 12 uur aan in Gyantse. Na het inchecken gingen we lunchen en op weg naar het Pelkor ChŲde Monastery. De straat naar het Monastery was erg geschikt voor het maken van foto's van het dagelijkse Tibetaanse leven. Onze gids gaf ons een uitgebreide toer door het Monastery, echter lijken ze voor ons allemaal een beetje op elkaar en is hun godsdienst niet altijd even makkelijk te begrijpen. Terug liepen we door de oude Tibetaanse wijk, erg indrukwekkend, de huizen, het vee, de mensen. Opnieuw veel foto's! 's Avonds eten we in het Yak restaurant, nemen een bad en duiken lekker ons bedje in. Hopelijk slapen we vannacht iets beter!
 

Dag 18

Auto Te voet Hotel Bewolkt

 

29 oktober 2008

Van Gyantse Naar Shigatse
Hoogte 3980 m Hoogte 3840 m
Na eindelijk een nachtje redelijk goed geslapen te hebben, ontbeten we uitgebreid in het Gyantse Kitchen restaurant: yoghurt, toast en pancakes. De rit naar Shigatse duurde 2 uur en rond 11 uur kwamen we aan bij ons hotel. Onderweg waren we nog gestopt bij een klein meel fabriekje. Grappig om te zien. De weg liep verder tussen de bergen, wat weer mooie uitzichten opleverde. Nadat we ingecheckt waren, is de gids ons permit voor het Shigatse district graag regelen bij het PSD. Door allerlei nieuwe en onduidelijke regels duurde dit veel langer dan normaal. Wij gingen daarom alleen op pad en brachten een bezoek aan de (chinese) groenten en fruitmarkt en aan de Tibetaanse markt in het oude Tibetaande gedeelte van Shigatse. Erg leuk om zo even rond te wandelen.
Om 14 uur waren we terug bij het hotel en had de gids nog steeds problemen met het verkrijgen van de permit. We gingen even lekker in het zonnetje zitten een lazen wat. Om 15.30 bracht Dawa ons naar het Ta Shi Chun Po Monastery. Een van de belangrijkste Monasteries in Tibet, opgericht door de Dalai Lama. We bezochten de verschillende chapels en o.a. de grootste Maitreya Buddha van de wereld. We liepen nog wat rond over het terrein en kwamen uit in allerlei steegjes en straatjes. Om 16.30 vonden we Dawa terug met de permits en liepen we de mooie Kora om het Monastery. Daarna bracht Dawa ons naar een tweetal colleges van de monniken, erg indrukwekkend! Een college tantric en filosofie bezochten wij en het was erg bijzonder om te zien dat ze daar niks leren uit de boeken maar alles leren door hardop de leraar te herhalen en het uit hun hoofd te leren.
Op de weg terug maakte we een paar kinderen blij met 'tab' stickers uit onze Lonely Planet. We aten in 3rd eye restaurant, waar we hebben zitten kletsen met een bijzonder stel uit MaleisiŽ. Nu lekker slapen!
 

Dag 19

Auto Hotel Zonnig

 

30 oktober 2008

Van Shigatse Naar Tingri
Hoogte 3840 m Hoogte 4250 m
Om half negen zaten we aan het ontbijt. Een iets minder ontbijt vandaag. Na het ontbijt hadden we onze spullen gepakt en stonden we klaar, maar moesten we helaas nog geduld hebben, want de gids kwam vertellen dat ze alle trekking spullen nog moesten halen. Uiteindelijk was het 10.30 voor we vertokken, in one ogen wat laat, want we moesten een behoorlijk stuk rijden naar Tingri. Na wat discussie over de te volgen route waren we het uiteindelijk eens; in Tingri zouden we in een guesthouse slapen. De route bracht ons over de friendship highway en bevatte nu veel toeristen. Dz gngen allemaal met de auto naar Mount Everest Basecamp, terwijl wij gaan lopen! We kwamen over 2 mooie passen, eentje zelfs meer dan 5200 meter! Voor lunch stopten we in Lohtse waar we een prima noodle soup aten. Nadat de gids een 'Mani' voor Sanne had gekocht konden we weer op weg. Uiteindelijk kwamen we bij een 'photostop' waar we het puntje van de Mount Everest konden zien! Toch wel heel speciaal deze in het echt te zien. We hebben daar trouwens ook heel even in een mini wervelwind gestaan, heel apart haha! In Tingri aangekomen inspecteerden we het geusthouse, en raad eens wat...een twee persoonsbed! Terwijl de kok druk bezig was wat te koken gingen wij door het dorpje naar een mooi uitzicht op de bergen en wederom Mount Everest. Het dorpje was echt Tibetaans en we probeerden weer wat mooie kiekjes te maken van de mensen. Maar ook hier waren ze wat 'picture schuw'. In het guesthouse eten we op onze kamer, koude maar lekkere zelf gemaakte frietjes, groente en rijst natuurlijk. Zodra de zon onder was, was het meteen al heel erg fris en volgens het bord al snel -7. Gelukkig was het in ons kamertje redelijk. Na het eten kropen we dicht tegen elkaar aan en vielen in slaap. Morgen start de trekking.

Mount Everest Trekking - 珠穆朗玛峰
 

Dag 20

Auto Te voet Tent Zonnig

 

31 oktober 2008

Van Tingri Naar Lamla pass - 1st camp
Hoogte 4250 m Hoogte 5050 m
Na een prima nachtje in het guesthouse starten we de dag met pannenkoeken! Een goed ontbijt voor onze eerste trekkingsdag. De auto bracht ons een stukje de route in omdat we anders geen tijd hebben om Mount Everest Basecamp te bezoeken en daar gaat het nu juist om! Aangezien we vroeg op pad gingen was het eerste uurtje zonder de zon erg fris. We liepen zo'n 3 uur en bereikte onze lunch plaats midden in de Valley waar we al de hele ochtend doorheen liepen. Ruige bergen, besneeuwde bergtoppen en uitgestrekte graslanden. Het gaat nog steeds niet vervelen! Na de lunch moeten we nog zo'n 7 km lopen, nu wat meer berg op. Onderweg kwamen we verschillende nomaden tegen met hun yaks. Apart om in the middle of nowhere mensen tegen te komen. De nomaden zoeken lager gelegen plekken op omdat het koud begint te worden hoog in de bergen. De laatste klim was een flinke en daar moesten we dan ook even de tijd voor nemen. Ongelooflijk wat hoogte met je lichaam doet. Om 16 uur bereikte we onze campsite nabij de Pan-La pass. De wind was inmiddels komen opzetten en was ijzig koud. Onze kok en chauffeur hadden de tenten niet echt handig opgezet en ook niet al te stevig. Onze tent bleek helemaal niet goed vast te staan. We aten in de kou nog een maaltijd in de kooktent en zochten daarna ons tentje op. Hopelijk geven de extra slaapzakken en dekens wat warmte, maar we vrezen het ergste....BRRRR!
 

Dag 21

Te voet Tent Zonnig

 

1 november 2008

Van Lamla pass - 1st camp Naar Dzaka Valley - 2th camp
Hoogte 5050 m Hoogte 4700 m
Na helaas een beroerd nachtje door de kou en de toch ineens grote hoogte werden we in -10 wakker, BRRR! Niet onze beste ochtend. Na wat thee kregen we een soort pap als ontbijt, waar we met onze ochtend misselijkheid niet veel van hoefden. Gelukkig was er nog een eitje en wat bevroren broodjes. De kok had het heel lastig want alles was bevroren! Gisteravond waren naast ons nog 2 toeristen aangekomen die van Basecamp kwamen, Engelsen. Hun gids en chauffeur (geen kok) werden bij ons uitgenodigd terwijl zij in de auto zaten. Vandaar dat we vroegen of zij ook niet wat van ons ontbijt mochten. De pap viel bij hun overigens wel in de smaak. Na wat verhalen en ervaringen uitgewisseld te hebben gingen we op pad. Gelukkig brak het zonnetje al een beetje door. Tot de lunch liepen we 10 km in 2,5 uur. Redelijk vlak, dus dat ging wel. Wel waren we allemaal wat gammel en brakjes door de slechte nacht. Het scheen -15 te zijn geweest, en dat in een koepeltentje, dat verklaart een hoop! De lunch was lekker in het zonnetje. De middag moesten we nog 5 km waar we 2 uur over deden. De zon scheen weer prachtig over de graslanden en daarachter de witte bergtoppen. We zagen ook de Mount Everest weer even. Het blijft bijzonder, raar eigenlijk want we hebben vaker bergen gezien. Onderweg kwamen we weer nomaden tegen en een kar meegetrokken door een wit paardje die op weg waren naar een dorpje verder met kliniek. De jongen had hele erge hoofdpijn. Wij gaven hem wat van onze medicijnen en raadden hem aan naar het ziekenhuis te gaan. In de middag kwamen we aan bij de campsite, waar weer die flinke koude wind stond. Gelukkig is deze inmiddels na het eten gaan liggen. We namen de middag even om een dutje te doen en onzelf in het beekje (koud!) even wat op te frissen, voor zover mogelijk dan.
We luisterden relaxed een muziekje in de tent en kregen bezoek van een nomaden familie! Die kwamen gewoon even een kijkje nemen in de tent en met zijn allen half binnen, inclusie het paard, haha. Daarna stond het eten alweer klaar. Na het eten kregen we les in Boedhisme van Dawa, erg interessant. Mooi om te zien hoe iemand zo voor zijn geloof gaat en leeft. We leren ook echt veel van hem over de Tibetaanse cultuur. Nu maken we ons op voor de nacht, hopelijk iets minder koud. De sterren staan weer prachtig aan de hemel en het beekje ruist op de achtergrond.
 

Dag 22

Te voet Hotel Zonnig

 

2 november 2008

Van Dzaka Valley - 2th camp Naar Rongbuk Monastery
Hoogte 4700 m Hoogte 5000 m
Na weer een behoorlijk koud nachtje ontbeten we met omelet en pannenkoeken. We hadden vandaag 15 km voor de boeg, maar met behoorlijke stijging. Aangezien de auto nergens kon stoppen namen we een paar pannenkoeken mee voor de lunch onderweg. Dat vonden onze medereizigers maar raar, wie neemt er nu pannenkoeken mee voor onderweg! Eerst een klein stukje over de rotsen en daar was de lange weg naar Rongphu (Rongbuk) en uiteindelijk de Mount Everest. Dit is maar 1 weg. Het was een behoorlijk zware klim want het liep continu omhoog. Uiteindelijk om de hoek, lag daar ineens de helft van de Mount Everest. Dat gaf ons wel even een energy boost. Wat kwam hij dichtbij nu! We liepen steeds verder en moesten echt even flink doorbijten. We zagen de Mount Everest toen helemaal voor ons en dat was wel een bijzonder moment. De kok kwam ons tegemoet uit Rongphu met wat thee, erg attent en welkom. Vervolgens begonnen we aan het laatste stukje klimmen, en jahoor! We waren er! Wat een uitzicht, en dan zo'n gehucht met niks te beleven. Bij het guesthouse kregen we een kamer met uitzicht op de Everest. We slapen vanavond niet in de tent aangezien het zo koud is 's nachts. Niet heel verstandig. Het guesthouse heeft helaas geen water, dus we wassen ons met de hand met een teiltje water. We maken nog wat foto's en rusten wat op bed. Helaas is het wel erg koud op de kamer dus besluiten we wat op te warmen in het 'restaurant'. Sjoerd voelt zich niet zo lekker gaat vast in bed liggen. Waarschijnlijk door de behoorlijke inspanningen van die dag in combinatie met de hoogte. Gelukkig zijn Dawa en de kok erg behulpzaam en maken ze een soep om aan te sterken. We proberen het nog wat warmer te krijgen in bed. Morgen naar Basecamp!
 

Dag 23

Auto Te voet Hotel Zonnig

 

3 november 2008

Van Rongbuk Monastery Naar Tingri
Hoogte 5000 m Hoogte 4250 m
Na een goede en warme nacht staan we met frisse moed op voor onze laatste trekkingsdag. De kok heeft lekker Tibetaans brood gebakken en we leggen een goede bodem voor onze laatste 8 km naar Mount Everest Basecamp. Vanuit Rongphu dalen we af de vallei in en de wind komt ons tegemoet. Een extra hindernis deze laatste dag. De eerste 5 km gaan prima en we hebben mooi uitzicht op de Everest en spectaculaire rotsen. De laatste 3 km gaan bergop en vallen ons allebei aardig tegen. Klimmen op 5200 meter is niet niks! Het laatste stukje is vlak en we zien het verlaten Basecamp liggen. Het zomer seizoen is voorbij dus alles is opgeruimd. We zijn helemaal alleen. Zelfs de post van het Chinese leger die ons permit moet checken is verlaten. We klimmen een laatste heuveltje op en hebben schitterend uitzicht op de Mount Everest, die toch nog zo'n 70 km verderop ligt. Tijd voor een fotosessie. Onze landcruiser is inmiddels gearriveerd en brengt ons terug naar Rongphu. Onze lunch wordt in het restaurant geserveerd en we kletsen wat met een groep Nederlanders die net zijn gearriveerd. Daarna begint onze reis terug naar Tingri over een lange 'dirty' road. Het is dezelfde weg als we gelopen hebben en we zijn onder de indruk wat we allemaal hebben gelopen! De eerste campsite blijkt op 5000 meter te hebben gelegen in plaats van 4600 meter. Dit verklaart waarom we die nacht zo slecht geslapen hebben. In Tingri checken we in bij het Amdo hotel. Te smerig en we laten ons omboeken naar het Lhasa guesthouse waar we eerder hebben geslapen. Dawa koopt prayer flags voor ons en we gaan lekker wat lezen. Morgen na 6 dagen, eindelijk weer eens douchen!
 

Dag 24

Auto Hotel Regen

 

4 november 2008

Van Tingri Naar Zhangmu
Hoogte 4250 m Hoogte 2250 m
Om 8.30 worden we gewekt met een kopje thee en vervolgens krijgen we onze standaard omelet als ontbijt. Gelukkig zijn er ook pannenkoeken. Na alles gepakt te hebben, vertrekken we naar Zhangmu, het grensplaatsje. In totaal 180 km voor de boeg, waarvan de laatste 30 km een probleem schijnen te zijn en je nooit weet hoe lang je daarover doet, omdat de weg gemaakt wordt. We rijden 2 passen over met schitterende uitzichten. We zien ook nog de 4e berg van de wereld, 8012 meter hoog. Uiteindelijk stoppen we natuurlijk onderweg voor een foto stop en komen we voor de lunch aan in Nyalam. Daar moeten we langs een checkpoint en daar staat een enorme rij vrachtwagens te wachten. Ze wachten tot het 19 uur is en ze de weg over mogen. Gelukkig geldt dit niet voor toeristen. Na de lunch vertrekken we voor een rit van 30 km over de 'danger road'. De eerste 12 km zijn al wel af en toe geasfalteerd, dat gaat wel prima. Maar daarna wordt het met recht een 'bumpy road'. We worden op veel plekken echt door de auto geslingerd en dat is niet heel prettig als je last hebt van je maag en wagenziek bent (Sanne). We dalen flink snel af en zien onderweg dat er echt hard aan de weg gewerkt wordt. Tentjes langs de weg waar de mensen slapen, afschuwelijk leek het ons. Het uitzicht daarentegen is schitterend om ons heen, we zijn onder boomgrens, dus overal groen en watervallen. We rijden in een hele diepe kloof. Voor het eerst sinds lange tijd zien we weer wolken. We komen aan in Zhangmu en zoals al aangekondigd in de lonely planet, inderdaad een raar plaatsje. Het ziet er vies uit, enorm druk, half op een berg en overal vrachtwagens in de smalle straatjes. Hier laden ze de lading over van Chinese naar Nepalese vrachtwagens! De Chinese vrachtwagens mogen namelijk de grens niet over. Bij ons hotel brengen we de spullen naar boven en hebben we een kamer met water en warme douche! Bij het uitpakken van onze spullen komen we er helaas achter dat we een plastic zak missen met een kussen met 2 truien erin, thermo ondergoed en opladers. Zucht...wat dom van ons. Na onze gids gevonden te hebben belt hij naar ons guesthouse, daar is onze kok nog, en gevonden! Ze zullen het opsturen vanuit Lhasa. Nu gaan we de douche eens proberen en eindelijk onszelf goed wassen. Daarna even wat lezen en dan kijken of er wat te eten is. Terwijl we in het restaurant zitten te eten worden we aangevalln door een kudde mensen die alleen maar roept: "change money?change money" Je kan hier alles wisselen tegen hun koers, ze lopen continu door de straten met een stapel geld en een rekenmachine. Wij eten voor de laatste keer yak, noodle soup oftewel Thukpa en momo's.
Morgen gaan we de grens over naar Nepal en hopen we dat we lekker kunnen relaxen in Last Resort.

Last Resort - संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल
 

Dag 25

Auto Tent Bewolkt

 

5 november 2008

Van Zhangmu Naar Last Resort
Hoogte 2250 m Hoogte 1700 m
Om 7.45 staan we op om lekker warm te douchen en om 8.30 willen we ontbijten. Er is alleen nog niemand in het restaurant dus moeten we even geduld hebben. Uiteindelijk bestellen we toast met honing en een appelpannenkoek. Na wat formaliteiten met Dawa (evaluatieformulier en contactgegevens) pakten we onze spullen en reden we naar de grens. Daar moesten we wachten tot 10 uur aangezien ze dan pas open zouden gaan. Dawa en Norbu hielpen ons door de douane en immigratie te komen. We namen afscheid en bedankten hen. Aan de andere kant stond een mannetje te wachten die ons samen met nog een mannetje naar de overkant, oftewel Nepal bracht. Daar ook weer even wat paspoort en visum checks en vervolgens werden we in een heel klein autootje naar Last Resort gebracht, wat zo'n 20 km verderop moest liggen. Wat een verschil ineens! Het leek wel of we in een hele andere wereld gezet waren! Andere mensen, andere huizen, bomen, warmte water en een vrij avontuurlijke autorit. Deze bracht ons bij een brug, waarvan af je kon bungy jumpen. Niet aan ons besteed. De brug moesten we wel oversteken met bagage en voor mensen met hoogte vrees wat minder leuk, wat een diepte! Ver onder ons kolkte een rivier. Aangekomen werden we ontvangen, kregen we wat uitleg over wat je hier allemaal kan doen, hoe laat ontbijt, lunch en avondeten is etc. Vervolgens werd ons gewezen welke safari tent we hebben, nummer 15. Een nette grote tent met twee bedden, een tafeltje, 2 stoelen en een lampje. Ondanks dat we hier kunnen bungee jumpen, raften, canyoningen, mountainbiken en wandelen leek het ons goed gewoon even te relaxen, na al het eerdere spektakel. We liggen op het gras lekker te lezen. En wat schrikt Sanne ineens op! Een bloedzuiger op haar been! IEW! Dat is dus iets minder, veel beestjes ineens hier zoals spinnen, muggen, bloedzuigers en nog veel meer spinnen. Andere beestjes hebben we nog niet ontdekt, behalve een aapje onderweg. De lunch vanmiddag was wat later want we hadden 2 uur en 15 minuten tijdsverschil. We lieten de lunch ons goed smaken, groenten, aardappeltjes, salade en een gehaktbal! Die smaakte echt super. Nu weer even relaxen en straks avondeten. De warme douche hier hebben we nog niet geprobeerd, schijnt niet heel warm te zijn. In ieder geval is er een gewoon toilet in plaats van een gat in de grond. Dat is ook wel eens prettig na zo'n lange tijd.
 

Dag 26

Tent Zonnig

 

6 november 2008

Van Last Resort Naar -
Hoogte 1700 m Hoogte -
Na gisteravond genoten te hebben van op de tafel dansende dronken Russen, hadden we een prima nachtje. Het scheelt waarschijnlijk toch dat we weer op lagere hoogte zijn. Vanochtend eerst lekker ontbeten (yoghurt met muesli en fruit) en daarna op ons gemak gedoucht. Een groep Nederlandse vrijwilligers kwam bungy jumpen, dus daar hebben we even naar gekeken en met ze gekletst. De rest van de dag lekker gelezen, muziek geluisterd, geluierd en gegeten. Nu lekker aan een biertje met popcorn. Heerlijk om na die toch wat drukken en avontuurlijke weken even een paar dagen te relaxen.
 

Dag 27

Tent Zonnig

 

7 november 2008

Van Last Resort Naar -
Hoogte 1700 m Hoogte -
De Russen blijven ons een beetje terroriseren en zijn er helaas nog steeds. We zeggen het nog netjes als we zegen dat het een wat vreemd volk is dat zich raar en soms wat onbeschoft gedraagd. We hebben vanochtend lekker ontbeten en rustig aan gedaan. Heerlijk om in een rustig tempo een beetje aan te modderen en wat dingetjes te doen. Lekker douchen, op de ligstoelen een boekje lezen, kopje koffie en lekker uitrusten. Heerlijk niks doen de hele dag! 's Avonds hadden de russen een feestje voor de laatste avond en de rust was weer verstoord. Een laatste nachtje in de safari tent en dan beginnen we aan een lange reis terug.
 

Dag 28

Auto Vliegtuig Regen

 

8 & 9 november 2008

Van Last Resort Naar Maarssen
Hoogte 1700 m Hoogte - 1 m
Na een onrustig nachtje voor Sanne was het niet lekker opstaan zo vroeg (6 uur). Helaas de hele nacht liggen draaien van de buikkrampen en buikpijn. 's ochtends moest alles eruit, dus vast iets verkeerds gegeten en dat op de dag van de terugreis. Na een poging toch wat te eten kregen we wat discussie over de rekening van het eten met de persoon die dat regelt daar, dus mochten we nog niet weg. Uiteindelijk na een uur toch maar betaald. De autorit was een heus avontuur. Wederom over de maar deels geasfalteerde weg. Het hobbelde als een gek, zeker geen pretje als je misselijk en wagenziek bent... Onderweg liepen we vast, wat bleek, de boeren staakten en hadden de weg afgesloten in een klein dorpje. Er zat niets anders op dan te wachten. Als we onze vlucht nog maar gingen halen. Na 1,5 uur wachten besloten de boeren morgen weer verder te gaan en de weg weer open te gooien. Wij konden weer verder na Kathmandu. In Kathmandu ging het uiteindelijk ook heel erg langzaam, wat een verkeer en wat een slechte wegen!! Pff...de blauwe lucht was ook verdwenen van de smog. Na een uur waren we gelukkig bij het vliegveld en kon Sanne rennend de wc op tijd bereiken. Weer alles eruit. Vervolgens konden we hard op zoek naar de juiste balie wat een heel gepuzzel was en uiteindelijk lang wachten. De vlucht naar Delhi liep verder voorspoedig en in Delhi was het weer heel lang wachten en zeker niet comfortabel. Voor transfer moet je eerst 2 uur in een wachtruimte zitten tot ze je komen halen, je je bagage moet checken en je uiteindelijk nog wat tijd hebt in een ruimte met wat winkeltjes en verder niks. Viel een beetje tegen voor zo'n groot vliegveld.
Na zo'n 30 uur terugreis kwamen we eindelijk aan in Amsterdam. De vlucht van Delhi naar Amsterdam was nog wel bijzonder aangezien we twee Indiers uit de pre historie voor ons in de stoelen hadden die nog nooit gevlogen hadden en een beetje buiten de werkelijkheid leefden nog. Ze snapten er niks van! Marja stond ons op te wacht op Schiphol in alle vroegte en bracht ons naar huis. Wat raar om weer terug in de 'oude wereld' te zijn. Weilanden en geen bergen, snelwegen, luxe auto's, drukte, tijdsgebonden, afspraken...enz.. dat is wel even wennen. Wat absoluut geen wennen is, is een goed toilet, je eigen bed en lekker de verwarming aan! :-) Na gezellig bij gekletst te hebben met Marja is Sanne naar bed gegaan om uit te zieken en ging Sjoerd wat opruimen en rommelen in huis. 's Avonds kwamen Elma en Miel ook nog gezellig op bezoek om de verhalen te horen, foto's te kijken en gezellig te eten. Helaas moesten we op dinsdag alweer werken en was de heerlijke vakantie over. 
 
Legenda

Vliegtuig

Transport per vliegtuig
Auto Transport per auto
Trein Transport per trein
Te voet Transport te voet
Tent Overnachting in tent
Hotel Overnachting in hotel/guesthouse
Zonnig Zonnig
Bewolkt Bewolkt
Regen Regen
Sneeuw Sneeuw
Nederland
China
Tibet
Nepal